‘Aç çocuğum uyuyabilsin diye ona sakinleştirici hap ettim’

BBC ENGLISH

Afgan çocukBBC

Bazı Afgan ebeveynleri, bakıcı çocuklarını sakinleştirmek için onları sakinleştirici ilaç veriyor. bazıları ise kızlarını ve organlarını satışa çıkararak hayatta kalmaya çalışıyor. Taliban yönetimi ikinci dönemine giren ülkede halk, kıtlıktan bir adım uzakta.

Abdulvahap, “Çocuklar ağlayıp duruyorlar ve uyumuyorlar. Hiç beklentimiz yok” diyor ve ekliyor:

“Bunun için eczaneye gidip ilaçları alırken kullandıklarıa uykuları getirin diye bu tabletleri veriyoruz.”

Ülkenin üçüncü büyük şehri Herat’ın hemen dışında, savaş ve doğal afetler nedeniyle evlerinden ayrılmak zorunda kalan, yılmış insanlarla dolu bir yerde Abdulvahap yaşıyor. Bu yerleşimdeki evler, yıllar içinde binlerce küçük kerpiç evin yapımıyla oluşturulmuştur.

Abdul, etrafımızda toplanan yaklaşık bir düzine erkekten oluşan gruplar arasında…

“Kaçınız çocuklarına sakinleştirici ilaç verdiniz” diye soruyoruz, “Birçoğumuz, hepimiz” diye yanıtlıyorlar.

Gulam Hazrat tuniğinin cebini yokluyor ve bir tablet şeridinden çıkıyor. Bunlar alprazolam tabletleri. Kaygı suyunu tedavi etmek için reçete edilen sakinleştiriciler.

Doktorlar, bu tür tesisler yeterli beslenmeyen küçük çocuklarda yıpranmalara, kronik yıpranma, uyku ve yataklar gibi bir dizi başka soruna neden olabileceğine dikkat çekiyor.

Yerel bir eczanede, bu ürünleri beş tabletini 10 Afgana (yaklaşık 10 ABD senti) veya bir parça ekmek fiyatına satın alınabildiğini görüyorum.

Afgan erkeklerBBC

Tanıştığımız birçok aile, aralarında birkaç parça ekmek paylaşarak gezip dolaşıyoruz.

Yerleşimdeki bir kadın, bize, sabahları kuru ekmek yemeklerini, akşam ise yemek yemek için ekmeği suya batırdıklarını söyledi.

Birleşmiş Milletler’e göre Afganistan’da yaşanan “insani bir felaket”.

Herat’ın kapsamadığı grupların çoğu günlüklerini işçi olarak çalışıyor.

Onların hayatları yıllar zor.

Ancak Taliban geçen yıl Ağustos mülkiyet yönetimini devraldığında ve yurtdışında akan yabancı fonlar donduruldu. Bu da insanları birçok gün işsiz bırakan bir ekonomik sonucu tetikledi.

Nadiren iş bulmaları genişliyor, yaklaşık 100 Afgan veya 1 doların biraz üzerinde ücret kazanıyorlar.

Gittiğimiz her yerde, ailelerini savaşçıtan kurtarmak için çok zor incelmeye atmaya zorlanan insanlar gördük.

Ammar (gerçek adı değil) üç ay önce böbreğini vermek için ameliyat olduğunu söyledi ve bize 22 santimetrelik yara izini gösterdi. Dikişle oturmak bir miktar pembeydi. Karnı boyunca vücudunun ön tarafından doğru incelenerek yarım daire şeklinde uzanıyordu.

Böbreğini aldırmış biri BBC
Böbrek naklinin Afganistan’da üretimini öğreniyoruz

Hayatının henüz baharında, 20’li yaşlarındaydı. Koruma amaçlı olarak adını değiştirdiğimiz Ammar anlatıyor:

“Çıkış yoktu. Yerel bir hastanede elektrik prizi satılabildiğini duydutum. Oraya gitti ve onları bunu yapmayı amaçladığını söyledim. Birkaç hafta sonra bir telefon aldı ve sahibini getirmemi istediler.

“Bazı yemekleri yaptılar, sonra otomatik olarak geçiren bir şey yaptılar. Korktum ama başkam seçeneği yoktu.”

Ammar’a bunun için yaklaşık 3 bin 100 dolar ödeme yapıldı. Bu paranın çoğu, ailelerin yiyeceklerini almak için daha önce borç aldığı paranın geri ödemesine gitti.

Ammar böbreğini satmasına karşı durumlarının düzelmediğini anlatıyor:

“Bir gece yersek önceki akşam yemiyoruz. Böbreğimi sattıktan sonra kendimi yarım bir insan gibi anlamak. Umutsuzum. Hayat böyle devam ederse ölebileceği gibi başarabilirim.”

Para için organ satışı, Afganistan’da duyulmamış bir şey değil. Bu tür olaylar, Taliban ülke yönetimini ele geçirmeden önce de olacaktır. Ama bugün, bu kadar acı verici bir yapma tercihlerine yaklaşıyor, insanların halen hayatlarını garanti altına almaktan çok uzak oluyorlar.

Afgan köyüBBC

Çıplak, soğuk bir evde, 7 ay önce böbreğini sattığını söyleyen genç bir anneyle tanıştık. Onların da bir sürü sürüsü satın almaktan sonra borçlarını harcamak zorundaydı. Hayvanlar birkaç yıl önce bir selde öldüler ve eşyalarını kaybettiler.

Ammar’ın böbreği için aldığı 2 bin 700 dolar, alıcı yetmiyor. Ammar, “Şimdi 2 yaşındaki yerleşimini satmaya zorlanıyoruz. Borçlu kişiler her gün bize, “Borcunu ödeyemeyeceksen kızını ver söyleyerek taciz ediyorlar” diyor.

Kızlarını şeytanların hikayelerini daha önce de çok duyduk.

Nizameddin, “5 yaşındaki cildini 100 bin Afganiye (yaklaşık 1000 sterlin) satın alıyorum” diyor. Bu bir inşaatten çok daha az bir miktar.

Anlatırken dudaklarını ısırıyor ve gözlerini doluyor.

Taşıdıkları kişilerin hayatlarının merkezinde olan haysiyet duygusu, kıtlık nedeniyle her gün zarar görüyor.

Yönetici toplum liderlerinden biri olan Abdul Gafar, “İslami kurallara aykırıdır ve kullanmakta olduğun hayatlar galibiyetini korumaktadır, ancak başka bakımımız yok” dedi.

Bir evde 18 aylık erkek kardeşi Şemshullah ile karşılaşıyoruz komik suratlar yapan 4 yaşındaki Nazya ile tanışıyoruz.

Çocukların annesi Hazretullah, “Yiyecek alacak paramız yok, bu yüzden yerel camide yuvalarını beklediğini herkesi duyurdum” diye anlatıyor.

Nazya, güneydeki Kandahar evinden bir ailenin çocuğuyla evlenmek üzere serbest bırakıldı. 14 yaşına bastığında o eve gönderilecek. babası şu ana kadar onun için iki ödeme aldı.

Hazretullah, “Paranın kapsamını yiyecek almak için, bir parça da küçük oğluma ilaç almak için dağıtıyor. Ona bir bak; çok az beslenmiş durumda” derken oğlu Şemsullah’ın şişmiş karnını bize göstermek için gömleğini yukarıya çekiyor.

Yetersiz beslenme oranlarındaki büyük örnek ve vakalar, kıtlığın Afganistan’da küçük çocuklardaki etkili olmaya çalıştığını kanıtlıyor.

Sınır Tanımayan Doktorlar (MSF), ülke genelinde yetersiz beslenme tedavi merkezlerine hasta kabul oranlarının bu yıl, geçen gözleme göre yüzde 47’yi açıkldı.

MSF’nin Herat’taki beslenme azlığı tedavi merkezi, yalnızca Herat’ta değil, komşu iki eyalet dahil en iyi donanımlı tesis konumunda. Bu iki bölgede oranlar bir önceki yıla göre yüzde 55 arttı.

Çıkarmak Getty Resimleri
14 aylık Omid 4 kilo doğum

Geçen dokuları bu yana, kabul etmek zorunda kaldıkları hasta çocuk sayılarıyla başa çıkmak için yatmaya devam etmeyi artırdılar.

Ancak buna rağmen, tesis neredeyse her şeyiyle dolu durumda. Merkeze getirilen çocuklar, giderek artan bir şekilde birden fazla hastalık içinde tedavi görmek zorundadır.

Omid yetersiz besleniyor ve fıtık ve sepsis hastası. 14 aylık ama yalnızca dört kilo ağırlığı.

Doktorlar bize, o yaştaki normal bir saatte en az 6,6 kg ağırlığında olması gerektiğini söylüyor. Annesi Amna, oğlu çok fazla kusmaya başladığında, borç para ile eline gelebildi.

Taliban’ın Herat yönetimi sözcüsü Hamidullah Mutawakil’e kıtlıkla mücadele için ne dinliyoruz.

“Durum, Afganistan’a yönelik uluslararası yaptırımların ve Afganistan’a ait varlıkların dondurulmasının bir kitabı” diyor Mutawakil ve ekliyor:

“Hükümetimiz kaç kişinin ihtiyacının sahibi olduğunu belirlemeye çalışıyor. Maksimum yardım alabileceklerini öğrenmek için bölmeler hakkında yalan söylüyor”

Durumun ne kadar kötü bildiğine dair çok fazla kanıt gördüğümüzü söylememize rağmen duruşunda ısrar etmeye devam ediyor.

Taliban yetkilisi, bölgeye istihdam yaratmaya çalıştıklarını da savunuyor ve “Demir cevheri madenleri ve bir gaz boru hattı projesini açmak istiyoruz” diyor.

Ancak bunun yakında olması pek olası değil.

Bölge halkı bize Taliban hükümeti ve uluslararası toplum tarafından terk edilmiş hissettiklerini söylediler.

Açlık yavaş ve sessiz bir katılım, etkileri her zaman hızla görülmüyor.

Dünyanın dikkatinden uzakta, Afganistan’daki insani krizin boyutu hiçbir zaman gerçek olmayan bir gün ışığa çıkmayabilir. Çünkü kimse oradaki insanlara bakmıyor, dikkatle bakıyor.




Leave a Comment