Nasıl Dahmer Oldum! – Magazin Hayat

class=”medyanet-inline-adv”>

Evan Peters, seninle görüşmek üzere. Jeffrey rolüne kendinizi nasıl hazırladınız?

– Evan Peters: Senaryo gereği ve dürüst olmak gerekirse ilk başta çok korkmuştum. gerçekten yapsam mı yapmasam mı diye çok fazla düşündüm. Eşsiz derecede karanlık, inanılmaz bir meydan okuması giyilir. Daha sonra Dateline Stone Phillips röportajını izlememi tavsiye ettiler. O röportajda nasıl sohbeti izliyorsunuz. Bundan sonra büyülendim ve insan davranışının bu aşırı tarafının psikolojisine dalmak istedim. Yaptığını neden yaptığını anlamaya çalışmak için sonuca ulaştığı çok kitap, psikolojik raporlar, itiraflar, zaman bilgileri okudu.

Dahmer Nasıl Oldum

class=”medyanet-inline-adv”>

Fiziksel olarak Jeffrey’e benzemek için neler yaşadınız?

– Evan Peters: Dört ay hazırlık, altı ay çekim yaptık. Çok düz bir sırtı var. Yürürken kollarını hareket ettirmiyor, ben de bunun nasıl bir onun olduğunu görmek için kollara ağırlık koydum. Karakterin asansörlü ayakkabılarını, kot pantolonunu, gözlüklerini giydim. Sigaram sürekli elimdeydi. Tüm bu dışsal şeyleri çekerken ikinci doğamızı sağlamak istedim. Pek çok görüntü izleme ve ses alçaltmak için bir lehçe koçuyla da kazanmak. Konuşma şekli çok belirgindi ve bir lehçesi vardı. Konuşma kalıplarını öğrenme umuduyla bunu her gün ilkelerim. Bunu yapmanın amacı aslında onun zihnine girmek içindi.

SINIRLARIMIZ ZORLAMAYA ÇALIŞTIM

Niecy Nash, dizide Jeffrey’nin komşusu Glenda Cleveland’ı canlandırdı. Evan Peters’ın performansını nasıl buldunuz?

– Niecy Nash: İnsanlar “Evan nasıl biri” diye sorduğunda “Bilmiyorum” diye sordum. Çünkü onun hazırlık süreci, ekrandaki mesafeyi ve gerilimi koruma gereksinimine saygı gösterin. Evan için çok dua ettim. Yorulduğunu görebileceğim ve sadece “Onu dualarımda gördüğümden emin olacağım, çünkü bu çok fazla ve o bu rolün kullanılması istiyor” dedim.

Niecy Nash ile birlikte çalışmak nasıldı?

– Evan Peters: Duaları için çok minnettarım. Niecy ile almayı çok sevmedim. Çok sıcakkanlıydı. Kişisel sınırlarımı zorlamaya çalıştığım zamanlar Niecy’nin büyükannesinin “Doyana kadar sabret” üzerine kendime söyleyip söylemedim.

class=”medyanet-inline-adv”>

Dahmer Nasıl Oldum

GÖZÜMDEN YAŞLARLARLA SETTEN AYRILDIĞIM ÇOK GÜN OLDU

Glenda, Jeffrey’nin yakalanması için elinden geleni yapıyor ama siyah bir kadın olduğu için çok göze çarpmıyor. Bu konu hakkında ne yıllar?

– Niecy Nash: O kasaba tellalıydı. Gerçekte en zor sahne, polisin Jeffrey’nin elinden kaçan çocuğunu tekrar ona geri vermesiydi. Polis şikayeti yapan ‘siyah’ bir kadın olduğu için ciddiye alınmadı. Çocuğu ona teslim etti ve çocuğu Jeffrey tarafından öldürüldü. Bunun gerçekten yaşanmış olması beni çok duygulandırıyor. Gözümde yaşlarla setten gözlemlerim birçok gün oldu, çünkü tüm bu yaşananların ağırlığı ve bu rolün önemi çok büyük bir sorumluluktu.

class=”medyanet-inline-adv”>

7 bölümün ardından Glenda sonunda sesini duyabildiniz… Glenda’nın ifadeye çağrıldığı sahnede neler hissettiniz?

– Niecy Nash: O anda Glenda’nın tamamen gördüğünü gördüm. Biri onu duydu… Birinin çıkıp “seni duyacağım” demesi, o anda dünyanın ağırlığının omuzlarından kalkması ve sonunda inecek Yumuşak bir yer bulması gerekiyor.

Dahmer Nasıl Oldum

BU ROL BANA ÇOK FAZLA OLUMSUZLUK GETİRDİ

“Dahmer” ile aynı zamanlarda “Reno 911” adlı komedi dizisinde rol davet edildiğini öğrenin. “Dahmer”i çekerken yaşadığınız derin duygulardan nasıl çıktınız?

– Niecy Nash: Komik doğdum. Bu koruyucu gelen bir şey. Acıda neşe bulmak, uzun süre boyunca bir numaraydı. Çok travmalı bir gençlikten geliyorum. O travmada, insanları güldürebileceğimi ve çizgi romanları seyretmek her zaman kullandığı ama bunu acımla başa çıkma seçenekleri olarak dağıtıyor. Dünyanın Glenda Cleveland’ının acı dolu alanı dururken bir çıkıştan sonra satılıyor. Deneyimimi hafifletmek için bir yola çıktım. Bazı günler çok ama çok ağırdı. Tüm zaman boyunca “Dahmer” dizisinin karakterini oynamak zorunda olan Evan’ın aksine, Glenda Cleveland karakterinden çıkan “Reno 911” gibi komedi dizisinde oynayabildiğim için minnettarım.

class=”medyanet-inline-adv”>

Evan Peters siz bu kadar karanlık rolün etkisinden korunmak için neler yaşadınız?

– Evan Peters: Bu rolü canlandırırken, baştan sona sona erdirdim. Bu bana çok fazla karanlık ve olumsuzluk getirdi. Ama nihai hedefi görmek, hedefin biteceğini bilmek, yavaş yavaş ilerlemek bence yardımcı oldu. Eve giderken, mutlu şeyler alacağım.

Set bitince “Komedi ve aşk filmleri izlemenin zamanı. Louis’e dön ve aileni ve arkadaşlarını gör” diye kendime çekerek alıyorlar. Bütün bunlar gerçekten ayakta kalmama yardımcı oldu.

‘Jeffrey Dahmer senin oğlun olsa onu sevdiklerinden vazgeçer yayılman’

Jeffrey’nin babası Lionel Dahmer’i oynadınız. Dizi için boyuta ulaştıklarında ne doğurursunuz, oynayacağınız role tepkiniz nasıldı?

class=”medyanet-inline-adv”>

-Richard Jenkins: Beni aradıklarında “Dizi ne ile ilişkisi” diye sordu, “Jeffrey Dahmer” dediler. “Aaah” diye bir tepkiyi kısıtlamaları ve bana karar vermesi önceden senaryoyu okumamı söylediler. Hemen ilgimi çekti çünkü bir baba olarak, yazdıkları inanılmaz derecede karmaşıktı. Şimdiye kadar oynadığım en kusursuz hatalardan biriydi. Ama kendi kendime, “Eğer Jeffrey Dahmer senin oğlun olsaydı, onu sevdiklerinden vazgeçer yayılman” diye düşündüm. Ve sıkışmasın. Lionel Dahmer, kesinlikle çok güzel olan “Bir Babanın Hikâyesi” adlı bir kitap yazdı. Güzel yazılmış bir kitap, uyarılar bir hikaye. Çocuklarınız varsa, bu şeylerin önemini bilin, size bir şey anlattıklarında çocuklarınızı izleyin. Bir Jeffrey Dahmer filmi hakkındaki son şey, çok insani bir gelecekti.

Dahmer’in hüküm giydikten sonra bir sonraki “Sorumluluğu ben üstleniyorum” dediğiniz bir sahne vardı… Çekmesi en zor sahneniz için o zaman mı?

-Richard Jenkins: Evet… Oraya gittikleri ve gördüklerinin gözlerinin içine baktı. Ona bunun benim hatam olduğunu söyledim. Geçmişti çünkü ona hayatta söylediğim en önemli şeyi söylemek için sadece 30 saniyem belki de bir dakikam vardı. Çünkü onu alıp parmaklıklar ardına atacaklardı.

Dahmer Nasıl Oldum

Bir canavarın hikâyesini değil canavarın nasıl yaratıldığını anlatıyoruz

Gerçek bir hikâyeyi ekranı taşırken nelere dikkat ettiniz?

-Ryan Murphy:

10 yıldır bu işin içindeyim. Zamana bağlı çok şey vardı. Her seferinde bu konuda dört, beş araştırmacımız oldu. Araştırmak için çok zaman tuttuk. Bazı karakterler yoğunlaştırıldı, elden bir şeyler çıkarıldı. Bunu daha önce herkesin önünde söylediği ama gerçekten gerekli özeni gösterdik. Elimizden elde etmeye gerçek olmaya çalıştık ve hikâyeyi okumaya çalıştık. Ama buna da devam ediyor, kesinlikle okumak bir şeyimiz vardı. Bu adam temelde 10 kez yakalandı ve kaçtı. O hikâyeyi anlatmak istedim. Polislik hakkında bir hikaye anlatmak istedim. Irkçılık hakkında bir hikaye anlatmak istedim. Yazarın onları ve oyuncularla da tüm bu şeyler hakkında tekrar tekrar konuşmanın çok bilincindeydik. Birçoğu görüşmemiz oldu. Bu hikâyeyi bu yüzden anlatıyoruz. Bir canavarın hikâyesini değil, canavarın nasıl yaratıldığını anlatıyoruz. Bu her zaman organizasyonu DNA’sıydı.

.

Leave a Comment